โคะเอโดะ-คาวาโกเอะ

ภาพถ่าย

แหล่งท่องเที่ยวของเมืองคาวาโกเอะ

จากสมัยเอโดะสู่ปัจจุบัน การท่องเที่ยวผ่านยุคสมัย

คาวาโกเอะ ซึ่งเป็นเมืองสำคัญทางตอนเหนือของเอโดะ (ชื่อเดิมของโตเกียว) ได้กลายมาเป็นเมืองแห่งปราสาทของตระกูลคาวาโกเอะ เมืองนี้เชื่อมต่อกับเอโดะด้วยแม่น้ำชินกะชิกะวะ และถนนคาวาโกเอะ ไคโดะ จึงมีการเดินทางของผู้คนและการขนส่งสินค้าไปมาอยู่ตลอดเวลา เมืองทั้งเมืองจึงเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา ดังนั้น คาวาโกเอะจึงเป็นจุดเชื่อมต่อทางการเงินและวัฒนธรรมที่มีความลึกซึ้งกับเอโดะ ซึ่งทำให้เมืองนี้ได้รับสมญานามว่า โคะเอโดะ (Koedo) ซึ่งหมายความว่า "เอโดะน้อย" เมื่อเข้าสู่สมัยเมจิ เมืองนี้ถือเป็นเมืองการค้าสำคัญของจังหวัดไซตามะ อีกทั้งยังเป็นศูนย์กลางการขนส่งธัญพืช และมีชื่อเสียงในด้านการผลิตสิ่งทอ เช่น Tozan (ผ้าฝ้ายลายทาง)
มีผู้กล่าวว่า "มีหลายเมืองในโลกที่บ่งบอกความเป็นโตเกียว แต่คาวาโกเอะเป็นที่แห่งเดียวที่บ่งบอกความเป็นโคะเอโดะ" อย่างไรก็ตาม กลิ่นอายของความเป็นเมืองเก่าไม่ใช่สิ่งเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่ในเมืองคาวาโกเอะแห่งนี้ หลังจากสงคราม ศูนย์กลางของเมืองได้กลายมาเป็นเมืองไซตามะ ซึ่งไม่มีการพัฒนาขนาดใหญ่ และถนนในสมัยเอโดะ (1600~1867), สมัยเมจิ(1868~1912), สมัยไทโช (1912~1926)และสมัยโชวะ(1926~1989) ก็ถูกทิ้งไว้เป็นร่อยรอยของกาลเวลา
ในเมืองคาวาโกเอะ คุณจะได้เห็นบ้านเรือนของพ่อค้า ซึ่งให้ความรู้สึกถึงวิถีการใช้ชีวิตในสมัยเอโดะ, ความทันสมัยแบบตะวันตกที่คงกลิ่นอายความโรแมนติกของสมัยไทโช, ความสง่างามของสิ่งปลูกสร้างในตัวเมืองตรอกโชวะ และความเป็นเมืองคาวาโกเอะใหม่ที่มีห้างสรรพสินค้าและสิ่งปลูกสร้างใหม่ๆ ตั้งเรียงรายอยู่ เพียงเดินไปตามเมืองคาวาโกเอะ คุณก็จะได้สัมผัสญี่ปุ่นผ่านยุคสมัยต่างๆ
ใช้เวลาเพียง 30 นาทีจากโตเกียวเมื่อเดินทางด้วยรถไฟ คุณจะได้เห็นวิถีชีวิตแบบดั้งเดิมที่แท้จริงของญี่ปุ่นในเมืองคาวาโกเอะ ซึ่งจะไม่พบในโตเกียว

เทศกาลคาวาโกเอะ

ภาพถ่าย

ในปีค.ศ. 2005 เทศกาลคาวาโกเอะ "พิธีแห่ศาลเจ้าฮิกะวะแห่งเมืองคาวาโกเอะ" ได้ถือเป็นวัฒนธรรมพื้นบ้านที่สำคัญ จุดกำเนิดของเทศกาลนี้เกิดขึ้นเมื่อปีค.ศ. 1648 เมื่อท่านขุนนาง Nobutsuna Mastudaira ผู้ครองเมืองคาวาโกเอะได้ถวายสิ่งของทางศาสนา เช่น ศาลเจ้าเคลื่อนที่ (portable shrine) และหน้ากากสิงห์แก่ศาลเจ้าฮิกะวะ กล่าวกันว่าพิธีนี้เป็นจุดเริ่มต้นของเทศกาลที่เรารู้จักกันในปัจจุบัน
ในสมัยนั้น พิธีนี้ไม่ใช่งานเทศกาลเหมือนกับที่จัดขึ้นในปัจจุบัน แต่มีบันทึกการเต้นรำในปีค.ศ. 1698 และคิดว่านับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาพิธีนี้ก็กลายมาเป็นเทศกาลประจำเมือง

เทศกาลคาวาโกเอะ ซึ่งมีประวัติอันเก่าแก่ ได้รับอิทธิพลจากเทศกาลคันดะ ซึ่งรู้จักกันว่าเทศกาลเทงกะ และเทศกาลอะคาซาคะ ซันโนะ เทศกาลนี้น่าสนใจตรงที่ขบวนแห่ศาลเจ้าในสมัยเอโดะได้กลายมาเป็นเทศกาลแห่ศาลเจ้า เทศกาลนี้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในวันเสาร์ที่ 2 และวันอาทิตย์ที่ 3 ของเดือนตุลาคม นอกจากนี้ "พิพิธภัณฑ์เทศกาลคาวาโกเอะ" ยังจัดแสดงขบวนแห่ศาลเจ้า 2 ขบวน และเพื่อให้สอดคล้องกับฉากและภาพของงานเทศกาล จึงได้มีการแสดงดนตรีญี่ปุ่น 2 รอบต่อวันในวันอาทิตย์และวันหยุดประจำชาติ ซึ่งคุณสามารถดื่มด่ำกับเสียงเพลงบรรเลงของงานเทศกาลคาวาโกเอะ

โซนคุราซึคุริ (โซนโกดังเก่า)

ภาพถ่าย

จากภาพนี้ คุณจะเห็นรายละเอียดเชิงสภาปัตยกรรมของหลังคาที่มีเครื่องประดับรูปยักษ์ (Onigawara) ซึ่งใช้พลาสเตอร์สีดำและประตูบานพับขนาดใหญ่ พื้นที่รอบๆ ถนนอิชิบัน ไก ซึ่งมีอาคารสไตล์คุราซึคุริ (Kurazukuri) ที่น่าสนใจ (สถาปัตยกรรมดั้งเดิม) ตั้งเรียงราย จะทำให้คุณรู้สึกราวกับได้เดินทางย้อนวันเวลา
อาคารต่างๆ มีลักษณะคล้ายกัน แค่บ้านแต่ละหลังจะมีการก่อสร้างที่แตกต่างกัน และแต่ละหลังจะบ่งบอกความชื่นชอบของแต่ละคนและลักษณะส่วนบุคคลที่สง่างาม บ้านตระกูลโอซะวะ (Osawa House) ซึ่งสร้างขึ้นเมื่อปีค.ศ. 1792 เป็นบ้านหลังที่เก่าแก่ที่สุด และได้รับการกำหนดเป็นสมบัติทางวัฒนธรรมที่สำคัญ
ในสมัยเอโดะ เนื่องจากเส้นทางเมืองถูกแบ่งโดยผู้ครองเมืองคาวาโกเอะ Nobutsuna Mastudaira ร้านค้าจึงหันหน้าเข้าหากันบนท้องถนน

นอกจากนี้ตัวอาคารยังมีความทนไฟ เนื่องจากโชกุนสนับสนุนให้ใช้กระเบื้องมุงหลังคาสำหรับอาคาร ในสมัยเอโดะ เมืองที่มีบ้านลักษณะแบบโกดังที่สร้างจากดินเหนียวนั้นเป็นที่นิยมกันมาก
และที่คาวาโกเอะก็เช่นกัน บ้านพ่อค้าสไตล์คุราซึคุริสร้างขึ้นมาเนื่องจากความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่เข้มแข็งกับเมืองเก่าเอโดะ (ปัจจุบันคือโตเกียว) บ้านเรือนสไตล์คุราซึคุริส่วนใหญ่ที่เห็นในปัจจุบันสร้างขึ้นหลังจากเกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ที่เมืองคาวาโกเอะ และยังคงเหลืออีก 30 หลัง
เนื่องจากเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่เมืองคันโตะ เมื่อปีค.ศ. 1923 และความเสียหายจากสงคราม ทำให้บ้านเรือนสไตล์คุราซึคุริสูญหายไปจากโตเกียว "โทคิโนะคาเนะ" (หอระฆัง) ซึ่งเป็นผลงานชิ้นสำคัญทางสถาปัตยกรรมอย่างหนึ่งบริเวณอิชิบังมาจิ ได้รับการกำหนดให้เป็นพื้นที่อนุรักษ์สำคัญสำหรับกลุ่มโบราณสถานของญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ปีค.ศ. 1999
นอกจากนี้ ยังมีธนาคารไซตามะ เรโซนะ ซึ่งเป็นอาคารเก่ารูปแบบตะวันตกที่สร้างขึ้นเมื่อปีค.ศ. 1917 ด้วย เมื่อไม่นานมานี้ แม้แต่อาคารใหม่ก็ยังได้รับการออกแบบให้สอดคล้องกับพื้นที่บริเวณรอบๆ และมีการพัฒนาทั้งแบบเก่าและใหม่ควบคู่กันไป
ที่ "พิพิธภัณฑ์คุราซึคุริ" ซึ่งปรับรูปแบบมาจากร้านค้าส่งยาสูบในสมัยนั้น คุณจะเห็นการก่อสร้างสไตล์คุราซึคุริ และบ้านโกดังที่ตั้งเรียงรายอยู่ในบริเวณอิชิบังมาจิ

▲กลับสู่ด้านบน

ภาพเมืองคาวาโกเอะ